Ayılarla insanlar arasında orta yol bulmak her zaman için büyük bir sorun olmuştur. Özellikle çiftlik sahiplerinin ayılara karşı bakış açılarını değiştirmek oldukça güç. Ayılar doğaları gerği son derece meraklı ve keşfetmeyi seven hayvanlardır. Omnivor beslendikleri için taş dışında nerdeyse her şeyi yerler. Karıncadan geyiğe ve böğürtlenden yaban armutlarına kadar. Ayılar aroma düşkünü hayvanlar oldukları için meyveleri ete tercih ederler. Özellikle Karadeniz bölgesinde arı kovanlarını parçalamalarının nedenlerinden biride balın bu çekiciliğidir. Bunun dışında ayılar özellikle ağustos ve eylül aylarında yüksek oranda karbonhidrat,yağ ve proteinli beslenmeye ihtiyaç duyarlar. Özelliklede dişi ayılar kış uykusu öncesinde deli gibi beslenmek zorundadır. Çünkü yavrularını kış uykusunda dünyaya getirirler. Aslında ayıların tam olarak hibernasyona girip girmedikleri tartışmalıdır.

Ülkemizde dünyadaki sekiz ayı türünden biri olan boz ayı yayılış gösterir. Boz ayı ( Ursus arctos ) ülkemiz dışında kuzey Amerika,Asya ve Avrupa da yayılış gösterir. Ülkemiz de ki boz ayılar Kuzey Amerika ve Sibiryadaki alttürlere oranla çok daha küçüktür. Ayılar hantal görünüşlerine rağmen son derece hızlı ve aktif hayvanlardır. Saatte 30 kilometre yol kat edebilirler. Bu yüzden bir bölgede ki ayı sayısı yalnızca bir tane iken bu hareketlerinden ötürü o bölgede birkaçtane ayı olduğu düşünülebilir.

Ayılar alışkanlıkları olan ve deneyimlerini her zaman akıllarında tutmayı başarabilen hayvanlardır. Onları insanlarla karşı karşıya getiren başlıca nedenlerden biride budur. Kolay avın farkına vardıkları zaman bundan vazgeçmek istemezler. İnsanların çevresi de bu kolay avların olduğu yerlerdir ve ayılar çoğu kez bu davete karşı koyamaz. Sığır,koyun ve arı kovanları avlanması kolay ve besin değeri yüksek avlardır. Ayıların bu avların farkına varması çoğunlukla insanların neden olduğu bir sonuçtur. İnsanların gitgide daha çok ayıların yaşam alanlarına girmeleri ve bu bölgelerde hayvanlarını barındırmaları ister istemez ayılarla insanları karşı karşıya getirmektedir. Çiftlik hayvanlarına karşı gerçekleşen ayı saldırıları çoğunlukla orman alanlarında gerçekleşmektedir.

Bunun nedenide insanların hayvanlarını başı boş bir şekilde bırakmalarıdır. İnsanlar hayvanlarını kontrol altında yayılıma bıraksalar bu saldırıların azalacağına şüphe yoktur. Ayılar kolay avın çekiciliğine rağmen tehditleri göze almak istemezler.

İlkbaharda şiddetli don olaylarının yaşanması ayıların başlıca besini olan yabani meyvelerinde azaltmakta ve bu besin sıkıntısı ayıları çiftlik hayvanlarına yöneltebilmektedir. Genelde insanlar ellerinde silah dahi olsa ayılarla karşı karşıya gelmekten çekinirler. Çünkü yaralı bir ayıdan daha tehlikeli pek az şey vardır. Ancak koruculuk amaçlı dağıtılan otomatik silahlar ayılara karşı sıklıkla kullanılmaktadır. Ayılar bu silahlara kaşı tamamen savunmasız kalmakta ve insanlarda bundan cesaret alarak ayıları hedef gözetmektedir. Kaleşnikof ve mavzer ayı ölümlerinin çoğundan sorumludur.

Ayılar tarım zararlısı olarak görülmelerinden dolayı saldırıya uğramalarının dışında spor! ve zevk amaçlı,uzak doğuda ayı safra kesesine duyulan talepten dolayı da öldürülmektedir. Bir zamanlar yavru ayılar dansçı olarak yetiştirilmek üzere yakalanırken şimdi ise hayvanat bahçelerine satılmak üzere hayvan kaçakçılarının eline düşebilmektedir.

Ayılar için en büyük tehditi oluşturan çiftçilerle ayılar arasındaki savaşı bitirmenin başlıca yolu ayıların neden olduğu zararı karşılamak üzere bir sigorta fonu kurulmasıdır. Şu an milli parkların koyduğu yüksek meblalı cezalar bile insanlar için caydırcı olmamaktadır. Çünkü çoğunlukla ayılara karşı yapılan saldırılar faili meçhul olarak kalmaktadır.

Bunun dışında bir bölgede sık sık sorun çıkaran bir ayının daha geniş yaşam ortamlarına sahip alanlara nakledilmesi de bu sorunun çözülmesinde büyük yarar sağlayacaktır. Esas nokta çiftçilerle ayılar arasında sürekli bir barışı oturtabilmek. İki unsurunda ülkemiz için önemini kavramaktır.